glutengevoeligheid

Is “glutengevoeligheid” echt of denkbeeldig? Een kritische blik

Is “glutengevoeligheid” echt of denkbeeldig? Een kritische blik

Volgens een onderzoek uit 2013 probeert een derde van de Amerikanen proberen actief gluten te vermijden.

Maar coeliakie, de meest ernstige vorm van glutenintolerantie, treft slechts 0,7-1% van de mensen.

Er is echter nog een aandoening die “niet-coeliakie” glutengevoeligheid wordt genoemd (1).

Het betreft een bijwerking op gluten, bij mensen die geen coeliakie hebben.(2).

Deze aandoening komt vaak naar voren in discussies over voeding, maar is zeer controversieel onder gezondheidsprofessionals.

Dit artikel gaat uitgebreid in op de gevoeligheid van gluten en of het iets is waar je je echt zorgen over moet maken.

Wat zijn gluten? 

Voordat we verder gaan, laat me in het kort uitleggen wat gluten zijn.

Gluten is een familie van eiwitten, te vinden in granen zoals tarwe, spelt, rogge en gerst. Van de gluten bevattende granen is tarwe verreweg het meest geconsumeerd.

De twee belangrijkste eiwitten in gluten zijn gliadine en glutenine, waarvan gliadine de grootste dader blijkt te zijn (3, 4).

Wanneer meel wordt gemengd met water, gluten eiwitten cross-link om een ​​kleverige massa te vormen dat qua consistentie lijmachtig is(5).

Als je ooit nat deeg in je handen hebt gehouden, dan weet je waar ik het over heb.

De naam glu -ten is hier eigenlijk uit afgeleid lijmachtige eigenschappen.

Gluten maakt het deeg elastisch en zorgt ervoor dat het brood kan rijzen als het wordt verhit, doordat gasmoleculen binnenuit op te sluiten. Het zorgt ook voor de lekkere, wat taaie structuur.

Kortom: Gluten is is het belangrijkste eiwit in verschillende soorten granen, waaronder tarwe. Het heeft bepaalde eigenschappen die het erg populair maakt voor het vervaardigen van brood.

Er zijn verschillende glutengerelateerde aandoeningen

Er zijn talrijke ziektes die al dan niet direct in verband staan met tarwe en gluten.

De bekendste hiervan is coeliakie (7).

Bij coeliakie patiënten denkt het immuunsysteem ten onrechte dat de gluten eiwitten indringers zijn en zet ze een aanval op hen in.

Bovendien, wanneer het wordt blootgesteld aan gluten, begint het immuunsysteem natuurlijke structuren in de darmwand aan te vallen wat ernstige schade kan veroorzaken. Deze ‘aanval op het zelf’ is de reden waarom coeliakie is geclassificeerd als een auto-immuunziekte (8).

Coeliakie is een serieuze zaak en wordt geschat op 1% van de Amerikaanse bevolking. Het lijkt in de lift te zitten en de meerderheid van de mensen met coeliakie weten niet dat ze het hebben (91011).

De voorwaarde “niet-coeliakie” glutengevoeligheid (hier glutengevoeligheid genoemd) is van een andere aard dan coeliakie (12).

Het heeft niet hetzelfde mechanisme, maar de symptomen zijn in veel opzichten vaak vergelijkbaar en kunnen zowel spijsvertering als niet-spijsverteringssymptomen omvatten (13).

Dan is er ook tarweallergie, die relatief zeldzaam is en waarschijnlijk minder dan 1% van de mensen treft (14).

Bijwerkingen op gluten zijn in verband gebracht met tal van andere ziekten, waaronder een type cerebellaire ataxie genaamd gluten-ataxie, ziekte van Hashimito, diabetes type 1, autisme, schizofrenie en depressie (15161718192021).

Dit betekent niet dat gluten de hoofdoorzaak is van deze ziektes, maar dat het zou kunnen dat de symptomen verergeren bij een deel van de mensen met een dergelijke ziekte.

In veel gevallen is aangetoond dat een glutenvrij dieet nuttig is in gecontroleerde onderzoeken (echte wetenschap), maar dit moet nog veel meer worden bestudeerd.

Als je me niet gelooft, kijk dan eens naar de bovenstaande referenties. Hoewel het nog lang niet definitief is bewezen, zijn deze zorgen zeer reëel en moeten ze serieus worden genomen.

Kortom: Verscheidene aandoeningen hebben betrekking op de consumptie van tarwe en gluten. De meest voorkomende zijn tarweallergie, coeliakie en niet-coeliakie gluten gevoeligheid.

Wat is precies (niet-coeliakie) gluten gevoeligheid?

In de afgelopen jaren heeft glutengevoeligheid veel aandacht gekregen, zowel van wetenschappers als van het publiek (2).

Simpel gezegd mensen met glutengevoeligheid ervaren symptomen na het eten van gluten en reageren positief op een glutenvrij dieet, na coeliakie en tarwe-allergie zijn uitgesloten.

Mensen met glutengevoeligheid vertonen meestal geen veranderingen in hun darmwand, of antilichamen tegen de eigen weefsels van het lichaam, die enkele van de belangrijkste kenmerken van coeliakie zijn (12).

Helaas is het mechanisme achter glutengevoeligheid niet duidelijk vastgesteld, maar dit is een gebied van intens onderzoek. Er zijn aanwijzingen dat genetica en het immuunsysteem hierbij betrokken zijn(22).

Er is geen betrouwbare laboratoriumtest om glutengevoeligheid te diagnosticeren, en de diagnose wordt meestal gesteld door andere aandoeningen uit te sluiten.

Dit is een van de voorgestelde diagnostische criteria voor glutengevoeligheid(23):

  1. Gluteninname veroorzaakt snel symptomen, hetzij spijsvertering of niet-spijsvertering.
  2. De symptomen verdwijnen snel op een glutenvrij dieet.
  3. Het opnieuw inbrengen van gluten zorgt ervoor dat de symptomen weer verschijnen.
  4. Coeliakie en tarweallergie zijn uitgesloten.
  5. Er moet een geblindeerde test met glutenuitdagingen worden uitgevoerd om de diagnose volledig te bevestigen.

Eén onderzoek toonde aan dat bij mensen met “zelfgerapporteerde” glutengevoeligheid slechts 1 op 4 (25%) aan de diagnostische criteria voldeed(24).

Glutengevoeligheid heeft tal van symptomen. Volgens studies omvatten deze symptomen een opgeblazen gevoel, flatulentie, diarree, maagpijn, gewichtsverlies, eczeem, erytheem, hoofdpijn, bot- en gewrichtspijn, chronische vermoeidheid, vermoeidheid en depressie (25, 26).

Houd er ook rekening mee dat glutengevoeligheid (en coeliakie) vaak verschillende mysterieuze symptomen hebben die moeilijk te verbinden zijn met de spijsvertering, waaronder huidproblemen en neurologische aandoeningen(27, 28).

Er is eigenlijk geen goede gegevens beschikbaar over hoe vaak (of zeldzaam) de glutengevoeligheid is. Sommige onderzoeken tonen aan dat slechts 0,5% van de mensen deze aandoening heeft, terwijl andere tot 6% gaan(6).

Volgens sommige studies komt glutengevoeligheid het meest voor bij volwassenen / mensen van middelbare leeftijd, en bij vrouwen veel vaker dan bij mannen(29, 30).

Kortom: Glutengevoeligheid omvat bijwerkingen op gluten bij mensen die geen coeliakie of tarwe-allergie hebben. Er zijn geen goede gegevens beschikbaar over hoe vaak dit is.

Een recente studie suggereert dat tarwe problematisch is om andere redenen dan gluten

Een recent onderzoek naar de gevoeligheid van gluten is hier de aandacht waard.

Deze studie werd uitgevoerd op 37 mensen met het prikkelbare darm syndroom en de zelfgerapporteerde gluten gevoeligheid (31).

Glutengevoeligheid heeft tal van symptomen. Volgens studies omvatten deze symptomen een opgeblazen gevoel, flatulentie, diarree, maagpijn, gewichtsverlies, eczeem, erytheem, hoofdpijn, bot- en gewrichtspijn, chronische vermoeidheid, vermoeidheid en depressie ( 25 ,26 ).

Wat deze studie anders deed dan de voorgaande, is dat het de deelnemers op een laag dieet heeft geplaatst in FODMAP’s (FODMAP’s zijn koolhydraten met een korte keten die spijsverteringsproblemen kunnen veroorzaken).

Vervolgens gaven ze ze geïsoleerde gluten in plaats van een gluten bevattend graan, zoals tarwe.

In deze studie had geïsoleerde gluten geen enkel effect op de deelnemers, behalve op een toename van de symptomen van depressie in een vervolgonderzoek, dat verder moet worden onderzocht (21).

De conclusie van de studie was dat geïsoleerde gluten GEEN problemen bij deze personen veroorzaakten, en dat deze zelfgerapporteerde “glutengevoeligheid” waarschijnlijker een gevoeligheid voor FODMAP’s was.

Tarwe zit hoog in FODMAP’s en het is een gevestigde waarde dat deze korte keten koolhydraten zijn enkele van de grootste overtreders in het prikkelbare darm syndroom(323334).

Deze studie maakte krantenkoppen over de hele wereld, beweerde dat glutengevoeligheid was weerlegd en dat gluten veilig was voor iedereen behalve mensen met coeliakie.

Dit is echter volledig onjuist. Wat deze studie laat zien, is dat gluten waarschijnlijk geen erg grote factor is in het prikkelbare darm syndroom, in welk geval FODMAP’s de hoofdrol spelen.(35, 30).

Hoewel dit nog niet zo grondig is onderzocht, zijn er ook enkele studies die dit suggereren moderne tarwesoorten zijn meer verergerend dan oude rassen zoals Einkorn en Kamut(36, 37).

Kortom: Een nieuw onderzoek toont aan dat bij mensen met het prikkelbare darm syndroom, een klasse koolhydraten, FODMAP’s genoemd, de hoofdoorzaak is van spijsverteringsproblemen, niet gluten zelf.

Glutengevoeligheid is echt, maar er zijn veel onbeantwoorde vragen

Glutengevoeligheid is meer dan alleen verzonnen onzin.

Er zijn ook vele wetenschappers en artsen, waaronder veel gerespecteerde gastro-enterologen, die ervan overtuigd zijn dat dit echt is.

Het is waar dat er geen bewijs is dat iedereen gluten moet vermijden, en er is absoluut een ‘rageonderdeel’ aan de glutenvrije trend.

Echter, gluten (of tarwe) gevoeligheid IS een echt iets, en het veroorzaakt problemen bij veel mensen.

Gluten en tarwe zijn misschien goed voor sommige mensen, niet voor anderen. Verschillende slagen voor verschillende mensen.

Maar als je persoonlijk bent overtuigd dat tarwe / gluten je problemen bezorgen, dan is er geen reden om te blijven zitten en te wachten tot het onderzoek binnenkomt.

Als je je slecht voelt, vermijd het gewoon. Eenvoudigweg. Er zit geen voedingsstof in die je niet kunt krijgen van anderen (vaak veel gezonder en voedzamer) voedingsmiddelen.

Zorg ervoor dat je kiest echte voedingsmiddelen dat van nature glutenvrij is, geen glutenvrije producten.Glutenvrij junkfood is nog steeds junkfood.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.